Carbon removal credit
Een carbon removal credit is een certificaat dat aantoont dat één ton CO₂ uit de atmosfeer is gehaald en voor een vastgestelde periode is opgeslagen.

Wat is een carbon removal credit?
Een carbon removal credit is een verhandelbaar certificaat voor één ton CO₂ die fysiek uit de atmosfeer is gehaald en opgeslagen. Dat is iets anders dan een vermijdingscredit, die betaalt voor uitstoot die niet heeft plaatsgevonden. Een removal credit betaalt voor koolstof die in de lucht zat en nu is vastgelegd.
Removal credits komen uit veel verschillende methodes. Voorbeelden zijn herbebossing, bodemkoolstof, biochar, enhanced weathering, BECCS en direct air capture. Het belangrijkste verschil tussen die methodes is de duurzaamheid van opslag (durability): hoe lang de koolstof uit de atmosfeer blijft.
Removal credits worden vrijwillig gekocht, vooral door bedrijven met klimaatdoelen, op de vrijwillige koolstofmarkt. Ze zijn niet hetzelfde als emissierechten in het EU ETS, die het recht geven om uit te stoten.
Hoe het wordt gemeten en gecertificeerd
Een projectontwikkelaar meet hoeveel CO₂ het project verwijdert, min de uitstoot die het onderweg veroorzaakt. Een onafhankelijke verificateur controleert de data. Een register zoals Puro.earth of Isometric geeft daarna één credit uit per geverifieerde ton. Gebruikt een bedrijf een credit voor een claim, dan wordt die in het register afgeboekt, zodat hij niet opnieuw verkocht kan worden.
In Europa creëerde Verordening (EU) 2024/3012 het Carbon Removal Certification Framework (CRCF), aangenomen op 27 november 2024 (Jones Day, 2025). Onder de CRCF slaan permanente removals CO₂ op "for several centuries" (Jones Day, 2025). In februari 2026 stelde de Europese Commissie de eerste CRCF-methodologieën vast, voor DACCS, BioCCS en biochar (European Commission, 2026).
Hoe groot de markt is
De markt voor duurzame removals is jong maar groeit snel. Een dataset van het LSE Grantham Institute uit 2026 omvat wereldwijd ongeveer 43 miljoen ton gecontracteerde duurzame CO₂-verwijdering (LSE Grantham Institute, 2026). De vraag is geconcentreerd. In het derde kwartaal van 2025 kocht Microsoft 93% van alle gecontracteerde tonnen duurzame removal (CDR.fyi, 2025).
Veel duurzame credits worden jaren voordat de removal plaatsvindt verkocht, als termijncontracten. De prijzen blijven ook hoog: CDR-credits kosten een veelvoud van emissierechten in de Britse en Europese emissiehandelssystemen (LSE Grantham Institute, 2026).
Waarom is een carbon removal credit belangrijk?
Carbon removal credits zijn de enige credits die uitstoot kunnen compenseren die een bedrijf niet kan verminderen. Reductie komt eerst. Maar elk net zero-plan houdt restemissies over, en alleen removals kunnen die neutraliseren.
De herziene Oxford Offsetting Principles maken dat expliciet. Ze roepen kopers op om over te stappen op removals met duurzame opslag en een laag risico op reversal. Kaya Axelsson van Oxford Net Zero verwoordde het probleem zo: "hardly any of the carbon market removes and stores carbon at all" (University of Oxford Smith School, 2024).
De SBTi Corporate Net-Zero Standard V2.0, gepubliceerd in juni 2026, maakt hier een eis van. Vanaf 2035 moeten bedrijven in categorie A carbon removals ondersteunen die gelijk zijn aan minstens 1% van hun lopende emissies, met een groeiend aandeel langlevende removals (SBTi, 2026). In het netto-nuljaar moeten alle restemissies met removals worden geneutraliseerd. De gratis SBTi Removal Budget Planner laat zien welk V2.0-niveau je met een creditbudget bereikt.
De prijzen verschillen sterk per methode. In een enquête uit 2025 noemden biocharleveranciers een gemiddelde break-evenprijs van $143 per ton (CDR.fyi and OPIS, 2025). Credits uit direct air capture zijn aangeboden voor $600 tot $1.000 per ton (IEA, geraadpleegd 2026). Omdat veel duurzame capaciteit vooruit wordt verkocht, hebben bedrijven die vroeg plannen meer keus in projecten en prijzen.
Hoe Cawa projecten voor carbon removal credits beoordeelt
Cawa analyseert elk project met een eigen kwaliteitsraamwerk. Dat raamwerk is in de loop van jaren opgebouwd door samen met studenten van de TU Delft, de Universiteit Utrecht en de VU Amsterdam meer dan 400 projecten te analyseren. Het omvat herhaalde monitoring door de tijd heen om vroege rode vlaggen op te sporen. Cawa werkt rechtstreeks met projectontwikkelaars en is open over prijs en marge, zodat klanten zien waar hun geld naartoe gaat.
Bronnen
- Jones Day: New carbon removal certification framework in Europe (2025)
- European Commission: EU sets world's first voluntary standard for permanent carbon removals (2026)
- LSE Grantham Institute: CDR prices and the challenge of ETS integration (2026, volledig rapport)
- LSE Grantham Institute: CDR prices and the challenge of ETS integration (2026, samenvattingspagina)
- CDR.fyi: 2025 Q3 durable CDR market update (2025)
- CDR.fyi and OPIS: Durable CDR pricing survey (2025)
- University of Oxford Smith School: Oxford Offsetting Principles 2024
- SBTi Corporate Net-Zero Standard V2.0, Chapter 6 (2026)
- IEA: Direct Air Capture tracking page (zonder datum, geraadpleegd november 2026)
Geschreven door Joris Herbermann, Carbon Removal Specialist bij Cawa. Laatst bijgewerkt 17 november 2026.
Gerelateerde termen
Meer weten over dit onderwerp? Bekijk hieronder de gerelateerde termen.
Veelgestelde vragen
Een carbon removal credit betaalt voor CO₂ die uit de lucht is gehaald en opgeslagen. De meeste andere offsets betalen voor uitstoot die is vermeden, bijvoorbeeld door een bos te beschermen of een kooktoestel te vervangen. Vermijding helpt het klimaat, maar vermindert de CO₂ die al in de atmosfeer zit niet. Daarom wijzen net-zeroraamwerken zoals de Oxford Offsetting Principles en SBTi V2.0 bedrijven voor hun restemissies de kant van removals op.
De prijs hangt vooral af van de methode en van hoe lang de koolstof opgeslagen blijft. In een enquête uit 2025 noemden biocharleveranciers een gemiddelde break-evenprijs van $143 per ton, met de meeste antwoorden tussen $100 en $200 (CDR.fyi and OPIS, 2025). Credits uit direct air capture zijn aangeboden voor $600 tot $1.000 per ton (IEA, geraadpleegd 2026). Natuurlijke removals zitten meestal aan de onderkant.
Onder SBTi V2.0 wel, vanaf 2035 voor bedrijven in categorie A. Ze moeten carbon removals ondersteunen die gelijk zijn aan minstens 1% van hun lopende emissies, met een groeiend aandeel langlevende removals (SBTi, 2026). In het netto-nuljaar moeten alle restemissies met removals worden geneutraliseerd. Veel bedrijven beginnen eerder, om aanbod veilig te stellen en de markt te leren kennen. De gratis SBTi Removal Budget Planner (sbti.cawa.tech) laat zien wat je budget oplevert.