Restemissies (residual emissions)
Restemissies zijn de broeikasgasemissies die overblijven nadat een bedrijf alles heeft gereduceerd wat haalbaar is, en die met carbon removals moeten worden geneutraliseerd.

Wat zijn restemissies?
Restemissies zijn de emissies die overblijven als een bedrijf of land alles heeft teruggebracht wat realistisch kan. Om netto nul te halen, moet je ze in balans brengen door een even grote hoeveelheid CO₂ uit de atmosfeer te halen.
Het Science Based Targets initiative (SBTi) definieert ze als "the emissions that are expected to remain unabated at the net-zero target year" (SBTi Key terms, 2026). Ze worden ook wel moeilijk te reduceren (hard-to-abate) of onvermijdbare emissies genoemd.
Restemissies zijn niet hetzelfde als lopende emissies (ongoing emissions). De SBTi definieert ongoing emissions als "the GHG emissions across all scopes that continue to be released into the atmosphere within the target timeframe" (SBTi Key terms, 2026). Restemissies zijn alleen wat er in het net-zero-doeljaar overblijft.
Waar restemissies vandaan komen
Restemissies komen vooral uit sectoren waar emissies verlagen technisch of economisch lastig is. Denk aan de productie van cement en staal, de luchtvaart, de scheepvaart en de landbouw. Procesemissies, zoals de CO₂ die vrijkomt als kalksteen tot cement wordt verwerkt, verdwijnen niet door over te stappen op hernieuwbare stroom. Ook methaan en lachgas uit veehouderij en kunstmestgebruik zijn moeilijk helemaal weg te krijgen.
Het IPCC stelt dat "CDR is needed to counter-balance emissions from difficult-to-decarbonise sectors" (IPCC AR6 WGIII CDR factsheet, 2022). CDR staat voor carbon dioxide removal: het verwijderen van CO₂ uit de atmosfeer.
Hoe groot zijn restemissies?
De schattingen lopen sterk uiteen, omdat weinig plannen ze duidelijk definiëren. Een studie naar nationale langetermijnstrategieën vond restemissies bij netto nul van "on average 18% of current emissions for Annex I countries" (Buck et al., Nature Climate Change, 2023). Volgens dezelfde studie waren de meeste strategieën vaag over de sectoren waar die emissies vandaan zouden komen.
Voor bedrijven hangt de omvang van de restemissies af van hun sectorpad en hun net-zero-doel. Langetermijndoelen onder SBTi V2.0 moeten uitkomen op "residual levels by 2050 at the latest" (SBTi, 2026).
Waarom zijn restemissies belangrijk?
Restemissies bepalen hoeveel carbon removal een bedrijf uiteindelijk nodig heeft. Netto nul bereik je pas als elke resterende ton wordt geneutraliseerd door een ton die uit de atmosfeer is gehaald.
De SBTi Corporate Net-Zero Standard V2.0 maakt dit expliciet. In het net-zero-doeljaar en daarna moeten bedrijven hun emissies terugbrengen "to zero or residual levels" en alle restemissies neutraliseren met geschikte (eligible) carbon removals (SBTi, 2026).
De vraag die dat oplevert, is groot. Het State of CDR-rapport legt de centrale bandbreedte voor carbon removal in 2050 op 7 tot 9 miljard ton CO₂ per jaar, in de duurzamere 1,5°C-scenario's. Nieuwe (novel) verwijderingsmethoden leveren nu ongeveer 1,3 miljoen ton per jaar (State of CDR, 2024).
Door dat gat is plannen nu al belangrijk. De herziene Oxford Offsetting Principles roepen bedrijven op om uiterlijk op de wereldwijde net-zero-datum te "transition to carbon removal offsetting for any residual emissions" (University of Oxford, 2024).
Restemissies zijn geen vrijbrief om uit te stellen. De SBTi accepteert neutralisatie alleen voor emissies die overblijven na diepe reducties in scope 1, 2 en 3. Gebruik de gratis SBTi Removal Budget Planner om te zien hoe je behoefte aan removals groeit richting je net-zero-jaar.
Hoe Cawa naar restemissies kijkt
Cawa stelt portfolio's samen van hoogwaardige carbon removal-projecten, waarmee bedrijven hun restemissies over de tijd kunnen plannen. Elk project wordt geanalyseerd met Cawa's eigen kwaliteitsframework, en klanten zien waar hun geld naartoe gaat, omdat Cawa transparant is over prijs en marge.
Bronnen
- SBTi Corporate Net-Zero Standard V2.0, Key terms (2026)
- SBTi Corporate Net-Zero Standard V2.0, Chapter 3 (2026)
- SBTi Corporate Net-Zero Standard V2.0, Chapter 6 (2026)
- IPCC AR6 WGIII, Carbon Dioxide Removal factsheet (2022)
- Buck et al., Why residual emissions matter right now, Nature Climate Change (2023)
- The State of Carbon Dioxide Removal, 2nd edition (2024)
- University of Oxford, revised Oxford Offsetting Principles (2024)
Geschreven door Joris Herbermann, Carbon Removal Specialist bij Cawa. Laatst bijgewerkt 17 november 2026.
Gerelateerde termen
Meer weten over dit onderwerp? Bekijk hieronder de gerelateerde termen.
Veelgestelde vragen
Dat hangt af van je sector en het SBTi-pad dat je volgt, niet van één vast percentage. Restemissies zijn wat er in je net-zero-doeljaar overblijft na diepe reducties in scope 1, 2 en 3. Langetermijndoelen onder SBTi V2.0 mikken op "residual levels by 2050 at the latest" (SBTi, 2026).
Nee. Onder de SBTi Corporate Net-Zero Standard V2.0 moeten restemissies in het net-zero-doeljaar worden geneutraliseerd met geschikte carbon removals (SBTi, 2026). Avoidance credits kunnen vóór netto nul nog steeds klimaatactie ondersteunen, bijvoorbeeld binnen de vrijwillige Ongoing Emissions Responsibility-erkenning van de SBTi, maar restemissies neutraliseren kunnen ze niet.
Groter dan veel plannen aannemen. Een studie naar nationale net-zero-strategieën vond restemissies van gemiddeld 18% van de huidige emissies voor Annex I-landen (Buck et al., 2023). Voor een bedrijf hangt het aandeel af van de sector. Zware industrie, luchtvaart en landbouw houden doorgaans de grootste restemissies over.