Net Zero Industry Act (EU)
De Net-Zero Industry Act is een EU-wet die de Europese productie van schone technologie opschaalt en tegen 2030 50 miljoen ton CO₂-injectiecapaciteit wil bereiken.

Wat is de Net Zero Industry Act?
De Net-Zero Industry Act (NZIA) is een EU-verordening die meer schone technologie in Europa wil laten maken, zoals zonnepanelen, windturbines, batterijen, warmtepompen, elektrolysers en CO₂-afvang en -opslag. Het gaat om Verordening (EU) 2024/1735. Die dekt 19 net-zerotechnologieën en is sinds 29 juni 2024 van kracht (European Parliament, 2024).
De NZIA is geen voorstel meer. De wet hoort bij de EU-inzet om klimaatdoelen te combineren met industriële kracht, naast de EU Green Deal en de Clean Industrial Deal.
Belangrijkste doelen
De NZIA legt als richtpunt vast dat de EU in 2030 minstens 40% van haar jaarlijkse behoefte aan net-zerotechnologieën zelf produceert. Een tweede richtpunt mikt op 15% van de wereldproductie in 2040 (European Parliament, 2024).
Daarnaast bepaalt de wet "an EU annual injection capacity of at least 50 million tons of CO2 in storage sites by 2030". Olie- en gasproducenten moeten aan dit doel bijdragen (Global Policy Watch, 2024). Vergunningen voor productieprojecten voor net-zerotechnologie mogen maximaal 12 tot 18 maanden duren. Strategische projecten moeten die status binnen een maand na aanvraag krijgen, en hun vergunningen komen 3 tot 6 maanden sneller.
NZIA en carbon removal
Carbon removal staat in de NZIA niet expliciet op de lijst van strategische net-zerotechnologieën (Carbon Gap, 2025). Het opslagdoel is toch belangrijk voor removals. BECCS en DACCS hebben geologische opslag nodig om CO₂ duizenden jaren uit de atmosfeer te houden.
Volgens de Europese Commissie laten de plannen voor 2025 van de 44 verplichte olie- en gasproducenten, stand november 2026, "do not yet demonstrate sufficient progress". Ze voegt toe: "The EU can still meet its 2030 target if the projects are deployed quickly enough" (European Commission, 2026).
Waarom is de Net Zero Industry Act belangrijk?
De NZIA is belangrijk omdat CO₂-opslag een knelpunt is voor duurzame carbon removal. Zonder injectiecapaciteit kan afgevangen CO₂ uit BECCS en DACCS nergens heen.
De capaciteit groeit, maar is nog niet genoeg. Naar verwachting krijgen opslaglocaties met samen meer dan 19 miljoen ton per jaar aan injectiecapaciteit de komende jaren een vergunning (European Commission, 2026). De Commissie moet uiterlijk 31 december 2028 een mogelijk injectiedoel voor 2040 voorstellen (Carbon Gap, 2025). Op 4 maart 2026 stelde ze ook een Industrial Accelerator Act voor die voortbouwt op de NZIA (Global Policy Watch, 2026).
Voor kopers bepaalt opslagcapaciteit het aanbod van langlevende removals. Onder SBTi V2.0 moeten Category A-bedrijven vanaf 2035 in aanmerking komende removals steunen, met een groeiend aandeel langlevende removals. De SBTi Removal Budget Planner laat de mix van credits zien.
Hoe Cawa naar de Net Zero Industry Act kijkt
De portfolio's van Cawa bevatten BECCS en DACCS, die afhankelijk zijn van het soort CO₂-opslag dat de NZIA wil opbouwen. Elk project wordt geanalyseerd met Cawa's eigen kwaliteitsraamwerk.
Bronnen
- European Parliament, Legislative Train: Net-Zero Industry Act (2024)
- Global Policy Watch, The EU NZIA enters into force (2024)
- European Commission, Climate Action Progress Report, Chapter 6 (2026)
- Carbon Gap, NZIA policy tracker (2025)
- Global Policy Watch, Industrial Accelerator Act (2026)
Geschreven door Joris Herbermann, Carbon Removal Specialist bij Cawa. Laatst bijgewerkt 17 november 2026.
Gerelateerde termen
Meer weten over dit onderwerp? Bekijk hieronder de gerelateerde termen.
Veelgestelde vragen
Ja. De Net-Zero Industry Act is Verordening (EU) 2024/1735 van 13 juni 2024. Hij is op 28 juni 2024 gepubliceerd en trad de dag erna, op 29 juni 2024, in werking (European Parliament, 2024). In 2025 volgden uitvoerings- en gedelegeerde handelingen, waaronder regels voor de CO₂-opslagverplichtingen van olie- en gasproducenten.
Niet direct. Carbon removal staat niet expliciet op de lijst van strategische net-zerotechnologieën (Carbon Gap, 2025). CO₂-afvang en -opslag valt er wel onder, en het opslagdoel van 50 miljoen ton helpt BECCS en DACCS, die geologische opslag nodig hebben. In de EU worden removals apart gecertificeerd onder het Carbon Removal Certification Framework (CRCF).
Minstens 50 miljoen ton per jaar aan CO₂-injectiecapaciteit in Europese opslaglocaties in 2030, waarbij olie- en gasproducenten verplicht moeten bijdragen (Global Policy Watch, 2024). Volgens de Commissie laten de plannen van producenten in november 2026 nog onvoldoende voortgang zien, maar het doel is nog haalbaar als projecten snel genoeg worden uitgerold.